Hai dous bloggers galegos, chámanse Pepe e Mar, que son dous tipos con criterio, con bo criterio: ambos recomendan este blog ligándoo desde os seus. Tan bo criterio foi recompensado, con posterioridade a deixar feita dita recomendación, polos Secretarios Xerais do PSOE e do PSdeG, quen así demostraron o seu propio bo criterio, propoñéndolles, respectivamente, para Vicesecretario Xeral federal e Secretaria de Organización en Galicia.

Así que se vostede ten un blog, e ademais bo criterio, non esqueza ligalo co meu, que así algún día podería gozar da marabillosa experiencia de intervir, como eles máis o meu tocayo Méndez Romeu (Conselleiro do Goberno da Xunta) e Carlos Fernández (Alcalde de Ames), nun mitin como o que teremos no Polideportivo de Bertamiráns este sábado a partir das 20:00 h., para axudar a que Touriño sexa reelexido Presidente de Galicia.

Dentro de só un mes serán as Eleccións autonómicas en Galicia, inapropiadamente coñecidas como “Eleccións de marzo”. E digo inapropiadamente porque só durante o presente mes de febreiro as demáis candidaturas se confrontarán ao Programa do PSdeG, pois só durante este mes de febreiro terá lugar a campaña electoral. Ata a xornada de reflexión será neste mes de febreiro. Non son as Eleccións de marzo.

E son, xunto ás do País Vasco, que tamén se celebrarán o 1 de marzo, as primeiras eleccións que se celebran en España non só desde que eclosionó a actual recesión mundial, que tamén, senón ademais desde que eclosionó a nova forma de facer política que, en efecto fervenza, desde Estados Unidos está irrigando o resto do mundo occidental.

Unha nova forma que se encarna nas seguintes palabras que pronunciou Barack Obama na súa toma de posesión:

Hoxe estamos aquí porque escollemos a esperanza por encima do medo, o propósito común por encima do conflito e a discordia.

Hoxe vimos aquí a proclamar o fin das disputas mesquiñas e as falsas promesas, as recriminacións e os dogmas gastados que durante tempo sufocaron a nosa política.

Obxectivamente, dos candidatos que se presentan só Touriño encarna a esperanza e o propósito común, e iso os galegos sabémolo.

Repasen a traxectoria política dos demais candidatos, e respontanse sinceramente se as alternativas á esquerda e á dereita de Touriño, se as alternativas nacionalistas (española e galega, excluíntes), se están baseadas no medo, o conflito, a discordia, as disputas mesquiñas e as falsas promesas, as recriminacións e os dogmas gastados, ou se non.

Só Touriño pode dicirnos: “Si, podemos”.