Comentarios a “El Partido de las familias”

1. Luis Valcarce dice:
   15/2/2008, 21:03 h.

   Si el PP siempre ha tratado muy bien a la familia, sólo que a las suyas. Aquí en Galicia hubo una larga temporada en la que no había consellería u organismo de cualquier clase dependiente del PP en el que no hubiese algún familiar de alguien del PP.

   ¿Si eso no es preocuparse por la familia?

2. Maripuchi dice:
   15/2/2008, 21:23 h.

   Efectivamente, Ozeluí. No hace falta sacarle los colores al vecino con sus errores, sólo con nuestros aciertos.
   La mejor campaña es todo lo que se ha hecho en la pasada legislatura y todos los retos que están por venir.
   Beso.

3. Río Derradeiro. dice:
   16/2/2008, 17:03 h.

   ¡SI, SEÑOR!
   OU
   PATENTADO EN INVENCIÓNS.

   Traballo recolector,
   O da abella peregrina,
   Cun pousar de flor en flor:
   Depredación nectarina,
   Servicio do ¡SI, SEÑOR!,
   Talante fada madriña.
   Nas Cortes de San Xeróme,
   Zaplana, Acebas, Rajoy,
   Fabricantes de mentiras :
   PATENTADO EN INVENCIÓNS.

4. Río Derradeiro. dice:
   16/2/2008, 18:14 h.

   CANON DOS ARTISTAS.

   Seis meses levo en Galicia,
   Investido maioral
   Das doctrinas socialistas
   Do leonés artesán,
   Zapateiro especialista
   No gremio do bo calzar
   -Ideas para revistas-
   Polos pés e polas mans
   Deses cantantes artistas
   Dilixentes no apoiar,
   En plan de comisionistas
   -Contra vento e contra mar-,
   Dos petos dos mileuristas
   Que non poderán casar
   Nin na casa fornicar,
   Ao son dunha musiquiña,
   Sen da cabeza arredar
   Esas dores de barriga
   De ter que aínda pagar
   O seu polvote cun “iva”
   De corte moi liberal.

5. Río Derradeiro. dice:
   16/2/2008, 20:27 h.

   MATRIMONIO POLÍGAMO.

   A min, sociata marxista,
   Moi pouco me importa xa:
   Redimir á clase obreira
   É canto espero da vida
   Nas terras de Breogán,
   Cal dixeran, rumorosos,
   “Os Pinos”, cando Pondal,
   -Tralas mil brétemas lugubres-
   Escoitaba os seus queixumes
   De redención nacional.

   Mais deixemos esas lerias
   De soñadores de perlas,
   E, volvendo ao principal
   -Pois a sorte é lotería,
   E a Mesa, Presidencial,
   Na miña cidade, Móstoles,
   Mediante cita censal-,
   A Madrid de mil amores,
   Vou dereitiño a trunfar,
   No veredicto das urnas;
   Que eu fun quen de sementar,
   Pola noite e polo día,
   Contra o Rajoy e o ASnar,
   Contra o Zaplano e o Acebo,
   Contra a COPE clerical
   De Fedeghico Losantos,
   De Cristina, de Vidal,
   De todo quisque enfrontado
   Á miña loita social,
   Ás ordes de Zapatero…
   Contra o mesmo Quintanar,
   Nacionalista bloqueiro,
   Segador no mesmo herbal
   Da herba que, sendo nosa,
   Nola quere el expropiar
   Con maneiras vaporosas…
   Eu non me deixo enganar.

   ¡Arrenégote, Quintana!,
   Ata o día de votar;
   Despois , cando toque cama,
   Coas artes de gobernar,
   Matrimonio e poligamia,
   -Maioría natural-:
   Ti pides pra túa casa;
   Eu dou, se é que poida dar.

   (MMPS)

Deje un comentario